[نقد عکس] حکایتِ زندگی

|Photo by: Bejamin| حکایت زندگی، در عین سادگی پیچیده است و در عین پیچیدگی ساده. در تصاویر و عکسها اما آنچه ما را به سمت مفهوم زندگی رهنمون می سازد اکثراً در رنگها آمیخته است. ما سبزی را نماد رویش, زایش  و تولد می دانیم، رنگهای گرم در آمیخته گی با رنگ سبز بر این […]

[نقد عکس] خط ها می آیند که بمانند…

|عکس از: آرش کریمی| عکس آرش کریمی را می توان در دسته بندی عکسهای مینیمال قرارداد که به خوبی توانسته است از هندسه و فضای منفی بهره ببرد. آرش کریمی سابقه ی وزینی در به ثمر نشاندن اینگونه عکس ها دارد، عکسهایی که از شناخت بسیار خوبش از ساختار سرچشمه می گیرد و در تلفیق […]

[مجموعه عکس] دنیای چندگانه ی من

| My Multi World- All Photos: ShadiAfarin Arash| بیانیه: مجموعه ی «دنیای چند گانه ی من» تجربه ایست در حیطه ی مونتاژ با تکیه بر ذهنیت و دنیای چند گانه ی درونی، که برای هرکسی ممکن است وجود داشته باشد. این مجموعه از کنکاش های درونی در جهت شناخت خویشتن پرده بر میدارد و تلاش می […]

[وبلاگ] شاید حرفی جا مانده باشد

در بهمن ماه سال گذشته ، نمایشگاهی از عکس های بانو فاطمه انتظار، با عنوان شاید حرفی جا مانده باشد، در مشهد  و در گالری آبان برگزار گردید، نمایشگاهی که طبق بیانیه عکاس برشهای منقطع و منفردی هستند از نگاهِ او به خانه و اشیای خانه ، و به نقل قول از خود ایشان: لحظه […]

[وبلاگ] ما در ازدحام تنهایان به سر می بریم

تنهایی، گاه آدم‌ها را پَس می‌زند، گاه نیز تنهایی، آدم‌ها را به سوی خود می‌کِشد؛ چون به همان اندازه که دریاچه وجود دارد، تنهایی هم وجود دارد. |کریستین بوبن| عکاسان بسیاری در همه اعصار در آثار خود به ارائه مفهوم تنهایی پرداخته اند، شاید بتوان گفت که تنهایی به معنای حسی و تراژیک اش، تنها بلای مشترک […]

[وبلاگ] مادرم را هیچوقت، ندیدم، پرواز کند

شوپنهاور در جایی می نویسد: «وظیفه هنرها توصیف موارد خاصی از واقعیت نیست بلکه نشان دادن امور مطلق و کلی ای است که در پشت این موارد خاص و جزئی قرار دارند . به عنوان مثال یک نقاشی زنی خاص و فرزندش را به عنوان شمایل حضرت مریم و عیسی مسیح نشان می دهد اما […]

[وبلاگ] اسارتِ پنهانِ یک اتفاق

نمایشگاه کیارنگ علایی را نبودم. اما همچون همیشه مشتاق دیدن عکسها و ماحصل تلاشش بوده ام. عکسها را در کتاب دیده ام و چند روزیست، این کتاب در کنار جایی که کارهای روزانه ی عکاسی ام را انجام می دهم قرار گرفته، هر از چندی که فرصت تمرکز یافتن می یابم، نگاه می کنم و می خوانم. نگاشته […]

[وبلاگ] مثلِ درد راه می روم، زیرِ پوستِ شهر

هفته ای که گذشت مصادف بود با برپایی نمایشگاهی با عنوانِ همبود، که آثاری از شش عکاس (میلاد حدادیان. حمید سبحانی. شیوا خادمی. مهدی فاضل. محمود بازدار و سید مجتبی خاتمی) را با روایتی از اجتماع، و هر کدام با نوعِ نگاه و نگرشِ خاص ِ خود، پیش روی ما قرار میداد. فاصله و تضادی […]

[وبلاگ] وارونگی ی جهان حقیقتِ مضحکی بود

هفته ای که گذشت مصادف بود با برپایی اولین نمایشگاهِ انفرادی “امید سریری” با عنوان “بعد از صداها”. امید سریری آثار عکس خود را که حاصل تلاش چهارساله او بود در دیدِ عموم قرار داد، در میانِ این آثار مجموعه عکسی بود با عنوانِ ” از هیچ” که پرسش های بسیاری را در ذهنِ مخاطبین […]