[مجموعه عکس] هزار توی زنی که منم

زن از دیدگاههای مختلفی مورد بررسی قرار گرفته ست، در این مجموعه سعی شده ست به ذات زن از دیدگاهی تمثیلی نگاه شود. زن در هر کجا و هر مقام و مکان و منزلتی که باشد، در ذات او روحیه پرورش دهی هست، این پرورش دهی مصادیق گوناگونی دارد، ممکنست در خانواده باشد، ممکن ست در محل کار و موقعیت های اجتماعی و هنری باشد، ممکنست در علایق شخصی او نمود پیدا کند، اما به هر صورت وجود دارد، در اینجا گل و گیاه و باغچه در کنار جستجوگری و نگرانی زن( در همنشستی با روزمرگی و تکرار) که تا نهایت محو شدن اش پیش می رود، تمثیلی از این خصوصیت ست. نبود زن به معنای نبود فیزیکی او، بعدی دیگر از وجود او را می نمایاند، بعدی که همواره وجود دارد و به گونه ای زن حتی در نبوداش، خاصیت اش را می پراکند.
ایده اصلی مجموعه از کتابی با عنوان بانوی چراغ به دست، کوتاهی داستانی و کودکانه در خصوص زندگی فلورانس نایتینگل، گرفته شده ست.
*فلورانس نایتینگل (به انگلیسی: Florence Nightingale) (زادهٔ ۱۸۲۰ – درگذشتهٔ ۱۹۱۰ میلادی)، مشهور به بانوی چراغ‌به‌دست، پرستار و ریاضیدان و آماردان بزرگ انگلیسی و بنیانگذار حرفه پرستاری مدرن بود.
به او لقب بانوی چراغ به دست داده شده زیرا او با تحمل بی خوابی درتمام طول شب برسر بیماران می‌گشت وضمن درمان به آنها دلداری می‌داد.

ه

02

03

04

05

06

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *