[نقد عکس] خط ها می آیند که بمانند…

|عکس از: آرش کریمی|

عکس آرش کریمی را می توان در دسته بندی عکسهای مینیمال قرارداد که به خوبی توانسته است از هندسه و فضای منفی بهره ببرد. آرش کریمی سابقه ی وزینی در به ثمر نشاندن اینگونه عکس ها دارد، عکسهایی که از شناخت بسیار خوبش از ساختار سرچشمه می گیرد و در تلفیق با نگاه عکاسانه ی خاصش، همیشه نتیجه ای  دیدنی را خلق می نماید.
حتی در فضای منفی این عکس هم هندسه غوغا می کند و همگرایی دیگر خطوط هندسی نیز قابل اعتنا و در جذابیت بصری تاثیر گذارست.
حضور دو عنصر یکی انسان و دیگری شیء( و هر دو در حال حرکت، اما به دو سوی مخالف، به نوعی که گویا در حالِ ترکِ صحنه ی عکاسی شده هستند) نیز در تعادل بخشیدن به این فضای نا متعادل موفق عمل کرده است. هر دو گزینه به نوعی نزدیک به خارج شدن از صحنه قرار گرفته اند به طوریکه مخاطب می تواند لحظات دیگری از این تصویر را بدون حضور آن دو و تنها با هندسه، تصور نماید.
از دیگر خصیصه های مثبت این عکس می توان به تخصیص فضای مناسب اشاره کرد، سهم تقریبا یکسانی که به پیش زمینه و پس زمینه اختصاص داده شده است در همنشینی با دیگر عناصر موثر در عکس،  توانسته است در این تعادل پویا، حس پارادوکسیکالی از آرامش را نیز با وجود حضور خطوط تیز و هندسی، بگنجاند.
هوشمندانه گی در ساختار و نگاه عکاسانه…
.
.
خط ها می آیند که بمانند…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *