[نقد عکس] حکایتِ زندگی

|Photo by: Bejamin|

حکایت زندگی، در عین سادگی پیچیده است و در عین پیچیدگی ساده.
در تصاویر و عکسها اما آنچه ما را به سمت مفهوم زندگی رهنمون می سازد اکثراً در رنگها آمیخته است. ما سبزی را نماد رویش, زایش  و تولد می دانیم، رنگهای گرم در آمیخته گی با رنگ سبز بر این مفهوم می افزایند. این عکس در عین سادگی می تواند پیچیده باشد و بعد در عین همان پیچیدگی ساده، همچنان که در سطرهایی آغازین نیز نوشتم. ساختار متناسب و عمودی عکس در راستای پرسوناژ، توانسته آن پویایی لازم را به انضمام حفظ آرامش و سکوت محیط به مخاطب عرضه کند، از طرفی فضای گسترده عکس که بیش از نیمی از آن به رنگ سبز و نماد زندگی اختصاص داده شده در مجاورت با رنگ زرد و فرم و رنگ ابرها و تخصیص فضای مناسب به درستی توانسته آن حس ناب زندگی را در نگاه نخست منتقل نماید. اما در لایه های بعدی عکس و از منظر ذهنی و درونی به عکس نگریستن، می تواند معناهای دیگری بر عکس بیفزاید: مواردی مانندِ اتوپیا یا پارادایسی که در ذهنیت ممکن است نقش بسته باشد. ساختارِ مینیمال گونه چه در ترکیب بندی، چه در حضور رنگهایی مانند قرمز که هر چند حضوری اندک اما فزاینده و معناگرایانه دارند و استفاده مناسب از فضای منفی جهت تاکید و همچنین دادن فضایی برای حرکت، گونه ابرهایی که  سرزمین عکسهای جادویی فونتانو را یاد آورند و این سادگی عمیقِ بی انتها، از جمله موارد مثبت در این عکس هستند که توانسته اند علاوه بر القای مفهوم زندگی و سایر مفاهیم وابسته به آن، آن را همچون اتفاقی ناب و زنده در ذهن حک کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *